خیلی از آدمها در زندگی ما از دور قشنگ ترند. و  وقتی به آنها نزدیک میشویم انگار که داریم روی یک نقاشی متمرکز میشویم. کم کم زیبایی آنها تحلیل میرود و به پوچی میگراید. ولی آدمهایی هم وجود دارند که از نزدیک زیبا ترند. شاید این آدمها از دور چندان زیبا نباشند ولی در عمق وجودشان چیزی هست که در عمق وجود دیگران وجود ندارد. این آدمها از نزدیک زیبا ترند. آدمها مثل شناگر هایی هستند که برخی در سطح و برخی در عمق شنا میکنند. شنای کسانی که در عمق شنا میکنند برای کسانی که به سطح می نگرند قابل لمس نیست. ترجیح میدهم در عمق شنا کنم حتی اگر با کسانی همسفر شوم که در سطح از آنها اثری به چشم نمیخورد.