هميشه فكر مي كردم مي توانم از انسان ها سخن بگويم ، و از اعمالشان، انديشه شان و آنچه در وجودشان مي گذرد، حرفي ببافم و براي خود و ديگران بيان كنم. به تازگي به تازگي فهميده ام كه از حيوانات سخن گفتن بسيار ساده تر است، با آنكه زبانشان را نمي فهمم; زيرا فقط آنها يك نقش دارند.

راستي! اين را نيز فهميده ام كه انسان ها با تمام پيچيدگي هايشان ، گاهي  آنقدر حقيرند  كه با حيوانات سنجيده مي شوند. بعضي ها مثل خوك كثيف ، مثل شير درنده ، مثل روباه حيله گر، مثل شتر كينه جو و.........