ساقی به غیر از او مگو راز دل دیوانه را

                                            پر کن ز عشق و عاشقی بار دگر پیمانه را

                                            شوری بپا کن ساقیا یک لحظه ای با ما بیا

                                            ویرانه دل را ببین وانگه گشا میخانه را

                                            هجران رویش ساقیا طاقت ربوده از کفم

                                             با جرعه ای می ساقیا هشیار کن دیوانه را

                                            عمری به گرد شمع او پروانه آسا سوختم

                                            من سوختم اما نکرد روشن دمی دیوانه را

                                             از پرتو رویش نشد روشن چراغ خانه ام

                                            وین غصه ها آتش زند از بیخ و بن میخانه را

                                            عمری به دردش ساختم اما نشد درمان دل

                                             کن چاره درد من و هجران آن جانانه را 

نه از خاکم،نه از بادم

نه دربندم،نه آزادم

نه آن لیلا ترین مجنون

نه شیرینم ، نه فرهادم

نه از آتش، نه از سنگم

نه از رومم، نه از زنگم

فقط مثل تو غمگینم

فقط مثل تو دلتنگم

چه غمگینم،چه تنهایم

نه پیدایم،نه پنهانم

نه آرامی به شب دارم

نه امیدی به فردایم

چه امیدی، چه فردایی

چه پنهانی، چه پیدایی

اگر خوشحال اگر غمگین

چه فرقی داره تنهایی

تونیستی قصه دردم

سیاهم، ساکتم،سردم

اسیر خاکم و خسته

اگر سبزم، اگر زردم

اگر آبی تر از آبم

اگر همزاد مهتابم

بدون تو چه بی رنگم

بدون تو چه بی تابم

بیا از \"من\" جدایم کن

صدایم کن صدایم کن

دلم از دست \"من\" خونه

بیا از \"من\" رهایم کن